MONICA SUEIRO: AXUDANTE DE DIRECCIÓN
CRÓNICAS DE DÍAS ENTEIROS, DE NOITES ENTEIRAS, de X. DURRINGER
A FACTORÍA TEATRO e DISQUE DANZA
Axudar á dirección para que o tráfico que circula por toda esta gran maquinaria chamada Crónicas, que agora está en proceso de colocación e engranaxe de todas as súas pezas, teña o menor número de atrancos posibles e flúa.
Ser ponte de comunicación entre as partes coas pequenas cousas e as necesidades que van xurdindo tras os ensaios. Axudar co texto a quen o necesita e o pide, dende a palabra, sen saltarse unha coma, un punto... O texto debe estar ben memorizado, para non ser un obstáculo no traballo sobre a táboa nos ensaios. Medir tempos, anotar marcas de dirección, tránsitos polas escenas, dar notas de texto despóis dos pases, rexistrar o traballo de cada día,recordar traballos pendentes, horarios de ensaios, entrar no blog, participar nos trainings de corpo e voz...
Ser espectadora activa nun proceso creativo que está resultando ser apaisoante, sincero e cheo de vida.
Ser espectadora activa nun proceso creativo que está resultando ser apaisoante, sincero e cheo de vida.
4 comentarios:
Desde a axudate de dirección se ten unha prespectiva privilexiada para presenciar o proceso... Para ti de que vai a obra?
Qué cousas, se que as hai, son diferentes neste proceso de traballo respecto a outros? Qúe é o que máis desfrutaches?
A maioría dos actores/actrices son bastante coñazos de aguantar, coas súas inseguridades e egos variados, como levan iso de que lles corrixas os textos?
En injles: Desatameeeeeee o aprrrrrrietame más fuerte. Pero no ........ me lo hagas así nunca más. ...
En ghalego: Desperixilameeeeeeee ou bateme nas costaaaaasssssssss. Mais nunca máis na nuca?????????????? mo arrefaghas asínnnn.
Non mermarei afóghome morro por terrrrrr algho entre ti eeee eu propio
Publicar un comentario en la entrada